اولویت های سیاست خارجی و امنیتی اسرائیل در فضای نوین منطقه ای

اصلیترین عامل در افزایش تحریم در سالهای اخیر بحث انرژی هستهای ایران و نگرانی غرب در رابطه با منع گسترش تسلیحات بوده است. ریچاردند لیبو در سال 2006 با نگارش مقالهای(Lebow, 2006,431-48) و سپس دو سال بعد در کتابی (Lebow,2008) درزمینه «نظریه فرهنگی روابط بینالملل» یکی از مهمترین و بحثانگیزترین تلاشهای نظری در دهه نخست سده بیست و یکم را شکل داد. بحث اصلی لیبو در مقاله «هراس، منافع و شرف: خطوط اصلی نظریهای درباره روابط بینالملل» (Lebow,2006: 434) این است که نباید به انگیزههای انسانی نگاهی تکبعدی داشت. اما بایدن اصرار داشت که او و رهبران اروپایی در اجلاس توافق کرده اند که «دیپلماسی بهترین راه رو به جلو برای مدیریت ایران است». نوواقعگرایان برای تحلیل اینگونه برخوردهای غرب و کنش ایران در ارائه مدلهایی تلاش کردهاند. با این حال، ماهیت و کمیت خدمات دفاعی مورد نظر آمریکا برای ارائه به تایوان، مشخصاً به تصمیم رئیس جمهور و کنگره بازمیگردد. ازنظر نوواقعگرایان، تنها در شرایطی بسیار محدود مشوقها به کشورهای دشمن ارائه میشوند.

کاخ سفید گفت: «محتوای اصلی نامه اوباما به روحانی را منتشر کردهاست. پس از جنگ ۱۹۶۷، بریتانیا خبرساز شد که اعلام کرد میخواهد شرق سوئز را ترک گوید. در 6 ژانویه 2021 و پس از تایید نتایج انتخابات 3 نوامبر 2020 در جلسه کنگره، گروهی از معترضان به کنگره هجوم بردند که از مهمترین رویدادهای سال گذشته است. همچنین این مقاله به دیدگاههای فکری حاکم بر غرب میپردازد و پاسخدادن به این مسئله که چرا این کشورها نمیتوانند رفتار ایران را درک کنند. در پاسخ به این پرسشها، مقاله با توجه دیدگاه سازهانگاری روانشناختی در پاسخ بهعلت تشدید کنش سلبی ایران به افزایش مجازاتها و دیدگاههای رهبر معظم انقلاب در این مورد تلاش میکند. هدف بازگشودن جبهه تقابلی جدید با انگلیس نیست بلکه ارایه “شناختی با نگاهی متفاوت” به رفتار سیاست خارجی آمریکا است. آشنایی یهودیان با زبان­های غربی و علاقه آنان به تجارت و تجربیات آنها در امور مالی و صرافی، همچنین ارتباط آنان با دیگر کشورها موجب گردید تا آنان مسئولیت­های متعددی را در دولت عثمانی برعهده گیرند. در نگاه نوواقعگرایان اصلیترین فرض، نگرانی امنیت است و روابط بین­الملل را با سیاست کشور­های قدرتمند­تر در مقابل کشورهای ضعیف توضیح میدهند. فروپاشی اتحاد شوروی و سپس رویداد یازده سپتامبر مفهوم امنیت ملی از نگاه سیاستمداران آمریکایی را تغییر داد.

من هم با این جمله موافق هستم و میگویم که این انتخابات در سیاست خارجی تا حدی نقش دارد ولی باعث تغییر ساختار و دگرگونی سیاست خارجی آمریکا نمی شود . هدف آمریکا از مهار و تحدید ایران، حفظ موازنه منطقهای به نفع خود و متحدانش و نیز جلوگیری از شکلگیری و تکثیر الگویی است که با فرهنگ، راهبردها و اهداف آمریکا همخوانی ندارد. 2. لیبرال دموکراسیها درباره اعمال تحریمهای سازمان ملل علیه شدیدترین ناقضان منع گسترش، سادهتر به توافق بینالمللی میرسند. در نهادگرایی نولیبرال فرض بر آن است که اتحادیه اروپا و آمریکا در هر زمان ممکن بهدنبال تحریمهای چندجانبه بوده و از تحریمهای سازمان ملل فراتر نروند مگر درزمانی که چنین اقدامی هیچ هزینهای برای آنها درپی نداشته باشد. نهادگرایی نولیبرال عنوان میکند که برای تأثیرگذاری بیشتر تحریمها برای مجابساختن ایران باید تحریمها در چارچوب نهادهای بینالمللی همچون شورای امنیت قرار گیرد. هر چند دولت ترامپ راهبرد مشخصی برای این هدف نداشت و این سبب شد از توافق تجاری دوجانبه تا «تغییر رژیم» روی میز سیاستگذاران آمریکا قرار بگیرد.

دولت باید اطلاعات کافی در اختیار کنگره قرار دهد و با پیشبرد فرایند توسعه سیاسی، با اعضای کلیدی کنگره مشورت نماید. دولت بایدن در حال مذاکره با تولیدکنندگان بزرگ نفت در سراسر جهان ازجمله عربستان سعودی بوده است؛ اما هنوز هیچ توافق جدیدی برای افزایش تولید نفت و كاهش قیمت آن اعلام نشده است. بهاینترتیب درخواستها غیرقابل مذاکره شده، مشوقها برای کشور هدف بسیار جذاب شده و در مقابل برای کشور ارائهدهنده تقریباً هیچ هزینهای در برندارد ( Drezner,1999:52). منع گسترش و حقوق بشر از همین درخواستهای غیرقابل مذاکره است و معیار عمومی دراینباره معمولاً بهعنوان توهینی مستقیم تلقی شده و کشور هدف، معتقد است که تسلیمشدن به بیثباتی در کشور منجر خواهد شد. در شرایطی که اعمالکننده اصلی میپذیرد هزینه بیشتر را در برابر اعمال تحریم ایران بپردازد؛ بنابراین این مسئله به افزایش اعتبار آمریکا و تشویق دیگر کشورها به پیروی از مسیر آمریکا، منجر میشود. فوکویاما در ادامه ضمن بررسی سیاست خارجی امریکا در قبال بحران اوکراین و درباره روسیه از سیاستهای بایدن در قبال روسیه تمجید و ادعا میکند که بایدن توانسته است کشورهای اروپایی و آلمان را علیه حمله روسیه همراه کند. پارادوکس در اینجا است که تحریمها غالباً در مقابل کشورهای متحد موفقتر از کشورهای دشمن است.

5. نولیبرالیسم معتقد است که اعمال و سطح تحریمها رابطهای معکوس بااهمیت اقتصادی و راهبردی کشور هدف خواهد داشت. بحث تحریم همواره، در رابطه میان ایران و غرب سنگینی کرده است و از سال 2002 به اینسو و با بحران هستهای ایران، تحریمها و مجازاتها به چالشی اساسی میان ایران و غرب تبدیل شده بود. چین و افغانستان توافق کردند تا در زمینۀ مبارزه با تهدیدات بینالمللی همکاریهای خود را افزایش دهند. به دنبال رویداد ۱۱ سپتامبر و افزایش سطح خصومت نسبت به مسلمانان در امریکا و متعاقب آن حمله امریکا به افغانستان و عراق، رویکرد بوش به جهان اسلام با انتقادات شدیدی روبه رو شد. نهادگرایی نولیبرال در سادهترین شکل بر نقش نهادها در سطح بینالملل تأکید دارد و بر همان فرضیه عامل یکپارچه تأکید دارد. درنتیجه میتوان از دید او روابط بینالملل را بهعنوان عرصه رقابت برداشتهای مختلف از منزلت مفهومبندی کرد و بر این اساس برای آینده این رقابت پیشبینیهای مختلف داشت: بازگشت اهمیت توان نظامی، ارزشهای مخالف کاربرد زور و غیره. لازم به ذکر است حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه دیروز (دوشنبه) در گفتوگوی تلفنی با سرگئی لاوروف همتای روس خود اظهار داشت: ما با جدیت برای رسیدن به توافقی خوب و قوی در وین تلاش میکنیم.

دیدگاهتان را بنویسید