اولویت های سیاست خارجی و امنیتی اسرائیل در فضای نوین منطقه ای

با این وجود ، آمریکا چین را به «رفتار تهاجمی» در سه منطقه هنگ کنگ، سین کیانگ و تایوان متهم کرده است. ۶۰ روز سیاست خارجی جو بایدن؛ آیا دیپلماسی آمریکا تغییر کرده است؟ آمریکایی ها در سال ۲۰۱۲ و در زمان اوباما در استراتژی امنیت ملی خود گفتند چرخش به سمت آسیا ولی ما دیدیم که حرکتشان کند بود ولی در سال های اخیر وقتی معلوم شد چین در بسیاری از حوزه ها از آمریکا سبقت گرفته است نوع رفتار آمریکایی ها نیز تغییر کرد. آمریکایی ها تلاش کردند با قدرت و شدت بیشتری چین و روسیه را مهار کنند عمده تمرکز آمریکایی ها بر چین بود و تصور آمریکایی ها این بود که روسیه به دلیل مشکلات عدیده ای که از نظر اقتصادی دارد در حال ضعیف شدن است و قدرت در روسیه فردی شده است و چندان به مساله روسیه اهمیت نمی دادند. در دوران ترامپ مساله روسیه به دعوای داخلی جمهوری خواهان و دموکرات ها تبدیل شد که هنوز هم ادامه دارد ولی در کل نگرش حاکم در واشنگتن نسبت به روسیه این بود که روسیه آن قدرت اصلی نیست که می تواند برای آمریکا تهدیدی ایجاد کند. شما دیدید که ترامپ از پیمان نیروهای هسته ای میان برد خارج شد و حتی اعلام کرد پیمان استارت را تمدید نمی کند ولی اروپا خواهان آن بود که پیمان کنترل تسلیحاتی که در زمان جنگ سرد و بعد از آن رکن اصلی معماری امنیتی اروپا بود تمدید شود. عدم تمدید آنها نشان می داد براساس محاسبات واشنگتن روسیه قدرتی رو به قوت نیست و در حال تضعیف است و بیشتر توجه آمریکایی ها به چین بود. مساله این است و اختلاف اینجا بوجود می آید آیا آمریکا به سمت محاصره روسیه پیش می رفت؟

خط مشی های رسمی و غیررسمی ماهیت رقابتی روابط میان چین و آمریکا را که احتمالاً مدت زمانی طولانی باقی خواهند ماند تغییر نخواهند داد اما می توانند مخاطرات خطرناک تر را در کوتاه مدت کاهش دهند. آمریکا همچنین باید با جدیت اما محتاطانه چین را از رفتار اقتصادی ناشایست و نقض حقوق بشر منصرف کند. در همین رابطه ایران درصدد برآمده از ظرفیت نهادهای منطقهای همچون سازمان همکاری شانگهای، اتحادیه اقتصادی اوراسیا به رهبری روسیه و البته توافق راهبردی با چین برای تعمیق سیاست آسیایی خود بهره گیرد. سیاست خارجی او ادامه دکترین نیکسون میباشد زیرا هر دو از کسینجر برای طراحی سیاست خارجی بهره گرفتند. مرحله چهارم پیوستن مجدد به توافق نامه تجارت آزاد مشارکت ترنس-پاسیفیک برای ممانعت از محوریت صرف چین در اکوسیستم اقتصادی آسیای شرقی. اگر چینیها موفق شوند درآمد سرانه خود را به 17 هزار دلار -یک چهارم درآمد سرانه آمریکا- بهبود بخشند، اقتصاد آنها بزرگتر خواهد شد، زیرا جمعیت آنها چهار برابر است (بخش اول).

مرحله دوم، تمام نیروهای خود را از خاورمیانه خارج کنیم و پای آمریکا را از درگیریهای پس از 11 سپتامبر که بالغ بر 5 تریلیون دلار برای مودیان آمریکایی تحمیل کردهاند بیرون بکشیم. بر همین اساس قدرت مقامات ارشد کاهش یافت و با اصلاحات ایجاد شده قدرت در کنگره از حالت مرکزگرایی خارج شد و میان نمایندگان جدید تقسیم شد. حمزه بن حسین، پسر بزرگ ملک حسین و برادر ملک عبدالله دوم، پادشاه اردن به همراه 20 تن دیگر از مقامات این کشور به اتهام «تهدیدی بر امنیت» این کشور در سوم آوریل بازداشت شدند. هدف از این سرمایهگذاریها همچنین رقابت سختگیرانهتر با چین است که به آمریکا اجازه میدهد بر «محصولات و فنآوریهای آینده» تسلط پیدا کند. برخلاف اتحاد جماهیر شوروی که در هر ۴ مورد مقابل آمریکا عقب ماند، امروز چین از هر ۴ منظر، از آمریکا سبقت گرفته است. راه حل این مشکل از دیدگاه کنان، «تقویت نهادهای غربی و مقاومسازی آنها در برابر چالشهای رژیم شوروی و صبر برای نرم شدن این رژیم» بود. فرصت برای تعیین خط مشی های مبتنی بر عقل سلیم تا ابد باقی نخواهد ماند. آمریکا باید برای افزایش فشار بر چین با شرکای اروپایی و آسیایی همفکر بهتر هماهنگ شود و به شکلی مؤثرتر موانع تجاری چینی و جاسوسی بازرگانی آن را از میان بردارد.

همانطور که اندرو یانگ، کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا گفته است: «مادامی که ما در خانه قوی باشیم، قدرت رو به افزایش چین تهدیدی مستقیم برای آمریکا نخواهد بود. اندیشکده «مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک» آورده است: در راهبرد خاورمیانهای بایدن، آغاز دیپلماسی با ایران یک ضرورت است. این استاد دانشگاه اقدامات ایران را موجب تغییر راهبرد نظامی آمریکا در منطقه دانست و گفت: یکی از نمادهای قدرت آمریکا در هر منطقه ای، ناوهای عظیم الجنثه هواپیمابر است. پس از سرنگونی طالبان در افغانستان و صدام حسین در عراق، “برنامه دموکراتیزاسیون” در خاورمیانه را پی گرفت و اعلام کرد که ترویج دموکراسی در سراسر منطقه “باید محور سیاست آمریکا برای دهه های آینده باشد”. خاورمیانه امروز خاورمیانه بیست سال پیش نیست. در پی حمله حدود یک ماه پیش به مواضع آمریکاییها در شمال عراق، دولت آمریکا دستور حمله هوایی به شرق سوریه را صادر کرد. شما بهدرستی دیدگاه مرا خلاصه کردید، اینکه پرسش بزرگ پیش رو این است که چین به دنبال چیست؟ در واقع ، در میان تمام قدرت های بزرگ، چین تنها کشوری است که بیش از چهل سال است که در یک جنگ بزرگ شرکت نکرده است. پیمانهای ناتو، سیتو و سنتو بر اساس همین راهکارهای پیشنهادی کنان به وجود آمدند.وی همچنین نقش مهمی در توسعه سازمانهای مربوط به جنگ سرد، از جمله طرح مارشال داشت.

دیدگاهتان را بنویسید