راز شکستهای آمریکا در خاورمیانه

چالش بزرگ واشنگتن این است که اروپاییها را با خود در تقابل با روسیه هماهنگ کند و شاید شریکی قابلِ اتکاء در ترکیه برای محدود کردن مسکو پیدا کند. به این ترتیب مرکز سیاست اروپا را به مسکو و واشنگتن منتقل کرد و اروپا را به اوج درخشانی اقتصادی رساند. پرزیدنت جورج دبلیو بوش در برابر آهنگ آژیر صلحسازی همهجانبه مقاومت کرد، اما در برابر اشتیاق چیزی که کیسینجر مدتها پیش «ابدیت» نامیده بود، تسلیم شد و حمله شوم خود به افغانستان و سپس عراق را آغاز کرد. در کمپ دیوید یک سال بعد، یک کارتر تنبیه شده به جای یک راه حل جامع که شامل یک قطعنامه برای مشکل فلسطین می شد، یک توافق صلح جداگانه بین مصر و اسرائیل را دنبال کرد. در کنار این، تعاملات امنیتی و استخباراتی چین با افغانستان به شکل غیر رسمی نیز وجود دارد که منابع امنیتی به شکل رسمی افغانستان به نویسنده چیزی نگفته اند؛ اما به شکل غیر رسمی چنین تعاملاتی را تایید کردهاند.

درک دولت ترامپ و کارگزاران سیاست خارجی این کشور بر این مبنا بود که با فشارهای همه جانبه می توان بیشترین منافع را از میان بده بستان های سیاسی به دست آورد. آمریکایی ها زمان زیادی را در دادگاه ها صرف می کردند، به همین علت دادخواست های شخصی بسیار شایع شده بود. مرکز پژوهشهای اتاق ایران جدیدترین گزارش خود را با عنوان «پایش تحولات تجارت جهانی» منتشر کرد. 3- در این چارچوب روابط وسیع با قدرتها و تمرکز بر بازسازی اقتصادی امریکا، واشنگتن، خاورمیانهای آرام و بدون دردسر میخواهد که هم کم هزینه کند و هم خود را «آلوده بحرانهای تمام نشدنی و دولتهای ناکارآمد آن» نکند. بدون تردید یهودیان. بدون توجه به اینکه حق است یا حق نیست، هیچ رییسجمهور امریکا در آن اتاقِ کوچک با تیم سیاست خارجی خود نمیتواند بدون جلب توافق یهودیان، با ایران به تفاهمِ پایداربرسد. هدفی که ترکیه نیز در پی دستیابی به آن بوده، به نحوی که برخی از کشورهای آفریقایی اکنون در لیست شرکای کلیدی تجاری این کشور قرار گرفتهاند. این تازهترین صحبتهای رهبر ایران است در انتقاد از آنچه پیش تر محمدجواد ظریف، در فایل صوتی افشا شده در خصوص نقش و جایگاه سیاست خارجی در جمهوری اسلامی گفته بود.

به گفته این کارشناسان، استفاده بیش از اندازه از تحریمها موجب خواهد شد اقتصاد کشورهای دنیا به دنبال جایگزین کردن نظام تجارت آمریکامحور با سیستم دیگری برای تسهیل مبادلات مالیشان باشند. در این میان به نظر میرسد کنش جدید چین در کاهش خرید نفت ایران، تاکتیکی در راستای کاهش اقدامات تنبیهی آمریکا باشد. نظر رامسفلد وزیردفاع وقت آمریکا این بود که ما نیروهایمان را متحد کنیم و از طرف دیگر اسرائیل را هم پای کار بیاوریم و به صورت متحد به ایران حمله کنیم. همینگونه افزایش اهمیت افغانستان در برنامههای انرژی چین، بسیار شایان به نظر میرسد. در این سال چین در عرصههای سیاسی نیز در افغانستان فعالتر شد. مهمترین پرسش گزارش این است: سیاست تجاری دولت بایدن در قبال چین، چه تاثیری بر ایران خواهد گذاشت؟ در یازدهمین گزارش پایش تحولات تجارت جهانی تحولات اخیر در دو لایه جهانی و منطقهای محیط ژئواکونومیک ایران مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. در بخش اول این گزارش که با عنوان پایش تحولات در لایه جهانی منتشر شده، بحث روابط تجاری چین و ایالات متحده و افزایش فشارهای ایالات متحده برای جلوگیری از تسلط چین بر بازارهای کالاهای صنعتی مطرح است. دیگر سخنران این پانل دکتر فواد ایزدی، عضو گروه مطالعات آمریکای شمالی دانشکده مطالعات جهان، بود که به میزان قدرت کنگره و تاثیرگذاری آن در سیاست های ایالات متحده پرداخت.

آن کشور خط لوله از ترکمنستان به چین از طریق افغانستان را پیشنهاد داد. آنها این را میدانند و دولت بایدن نیز قطعاً این را میداند. زیرا بیجینگ در پی بسط نفوذ ژئوپلوتیکی در افغانستان است و آنگونه که توماس گروف نوشته است، در ژئوپولیتیک جدید چین در افغانستان حتا رقابت با روسیه نیز مضمر است. سال دوهزار و چهارده، ورود مستقلانه چین به افغانستان را با توجه به عملی شدن بخشی از استراتیژی بارک اوباما برای خروج از افغانستان، در پی داشت. [ افزایش اقدامات نظامی امریکا در آسیا و افزایش اتحادهای امریکا با رقبای چین در این منطقه، چین را به شدت از گسترش نفوذ امریکا در آسیا نگران کردهاست. علیرغم ماهیت جسورانه شخصیت ترامپ و رفتار سیاست خارجی، نظریه اجبار(theory of compellence)، که در این کتاب استفاده شده است، میتواند ابعاد بسیاری از سیاستهای آمریکا در قبال ایران در دوران ترامپ را توضیح دهد. به گفته این تحلیلگر، با اینکه گروه عراقی «اولیاء دم» مسئولیت حمله ماه گذشته را پذیرفت، دولت بایدن تلاش کرد مواضع «کتائب حزبالله» و «کتائب سیدالشهدا» در سوریه را هدف قرار دهد. “قلب آسیا” تلاش چندجانبهیی است که در سال ۲۰۱۱ در استامبول آغاز شد و هدف آن این است که همسایگان منطقهیی افغانستان را وادار به اتخاذ نقش پررنگ تر در توسعه آتی این کشور کند(درکلی،۱۳۹۷: ۲۵).

دیدگاهتان را بنویسید