رهبر انقلاب: آمریکا رژیمی بحرانزیست است که اوکراین را هم قربانی کرده

اما اراده ای وجود نداشته است که با فساد مبارزه نمایند و زمینه تحقق سیاست آمریکا در افغانستان را فراهم کند. نگاه کنید که در دوره مبارزه معارضین عراقی با حکومت صدام هیچ یک از کشورهای اروپایی یا امریکا و یا کشورهای عربی به غیر از سوریه اجازه نمی­دادند معارضین عراقی وارد آن کشورها شوند. وی افزود این هیات همچنین درباره سلامت برخی آمریکاییهای زندانی در ونزوئلا با مقامات این کشور به گفتوگو پرداخته است. در ارتباط با موضع این مقاله پژوهش­های انجام شده که اغلب آنها به زبان انگلیسی است. درخواست بایدن مبنی بر اتخاذ عقل سلیم می تواند به روشن کردن مقاصد و جلوگیری از پیامدهای وخیم تر در روابط این دو کشور به عبارتی جنگی در مقیاس جهانی کمک کند. ایران در این مقطع سعی کرد این نیروها را به همدیگر نزدیک و از قدرت­گیری جریان­های سیاسی عراقی که رویکردی خصومت آمیز با ایران داشتند یا جریان­های وابسته به غرب جلوگیری نماید. یکی از اهداف اصلی سیاست خارجی ایران بعد از سال 2003، جلوگیری از شکل­گیری دولتی تهدیدساز به مانند گذشته یا وابسته به آمریکا، از طریق حمایت از یک دولت دوست در بغداد بود. در این زمینه توافقنامه امنیتی دولت «نوری المالکی» با آمریکا در خصوص آینده نیروهای فوق در عراق، از موضوعاتی بود که ایران در خصوص آن ملاحظات جدی داشت.

یک کارشناس اقتصادی گفت: باید مسئولان با اتخاذ سیاستهای قابل اجرا، کشور را در مقابل این جنگ نابرابر اقتصادی تقویت کرده و با تعامل سازنده با جهان آثار مخرب سیاستهای اقتصادی آمریکا علیه ایران را کاهش دهند. دولت عراق برگزاری رفراندوم را غیر قانونی و از همان آغاز انجام چنین امری را در تضاد با یکپارچگی و تمامیت ارضی عراق دانست و به مخالفت با آن پرداخت. در ادامه به سیاست خارجی آمریکا در این سال­ها در قبال ایران و تلاش جمهوری اسلامی در ایجاد توازن و کاهش نقش آمریکا در تحولات این کشور خواهیم پرداخت. بعد از سقوط سریع بغداد در همان هفته­های اول، مقامات ایران احساس خطر کردند. تهران و بغداد به شیوه­ای فعال، برای گسترش مناسبات اقتصادی همکاری کردند. این دو رهبر در یک اطلاعیه مشترک به مجموعه ای از موضوعات ژئوپلیتیک از جمله “اهمیت صلح و ثبات تنگه تایوان” پرداختند. آمریکا همه مؤلفه­های تهدید از منظر والت، از جمله قدرت کلی، مجاورت جغرافیایی (حضور نظامی گسترده در عراق)، قدرت تهاجمی و نیات تجاوزکارانه نسبت به ایران را دارا بود. مردم آمریکا نمیدانند تفاوت میان سنی و شیعه چیست. مشکل اسرائیل نیز در این میان بسیار جدی است. نیروهای فوق، با گرایش­های ناسیونالیسم عربی و اسلام­گرایی سنی در عرصه سیاسی عراق، پیوسته با سیاست­های ایران در عراق و نفوذ فزاینده آن در میان شیعیان ابراز نگرانی می­کردند.

جریان­های سیاسی فوق طیف وسیعی را شامل می­شدند، از جمله حزب اسلامی عراق که دارای گرایش­های اسلام­گرای سنی بود و در خلال سال­های 2006 تا 2010 با تشکیل جبهه توافق، نماینده اعراب سنی در صحنه سیاسی عراق بود. در عین حال رسانههای غربی در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ ضمن بازتاب سخنان انتقادی ترامپ از چین، به نشر گزارشهایی در خصوص بدرفتاری دولت چین با مسلمانان مقیم سینکیانگ پرداخته اند. در کنار این نیروها می­توان به ائتلاف عراقیه به رهبری ایاد علاوی و شخصیت­های ناسیونالیست عراقی که مقامات عالی­رتبه­ای در آغاز شکل­گیری دولت جدید عراق داشتند، اشاره کرد. در راستای نشان دادن حسن نیت و تعهد ایران در قبال ثبات عراق و برطرف­سازی نگرانی­های آمریکا، ایران در سال 1386 درباره مسائل امنیتی عراق، چهار دور مذاکرات را با آمریکا انجام داد. در اینکه سلطه بلامنازع آمریکا در منطقه کاهش پیدا کرده، هیچکس تردیدی ندارد. هر چه فاصله بیشتر باشد، توان اعمال قدرت محدودتر و در نتیجه، تهدید بالقوه نیز محدودتر خواهد بود.

همچنین آمارهای سال جاری نیز نشان میدهند در 10 ماهه ابتدایی، میزان صادرات ایران به عراق بیش از 7.5 میلیارد دلار بوده که از کل صادرات ایران به این کشور در سال گذشته بیشتر است . رشد امریکاستیزی در جهان پس از جنگ جهانی دوم، روند رو به رشدی داشته ولی با آغاز سده بیست و یکم از شدت قابلملاحظهای برخودار گردیده که تحقیقات و نظرسنجیهای مختلف بینالمللی گواهی بر آن است. این روند همچنین می­توانست به تشدید مسأله قومیت­ها در ایران کمک کند. چرا که ایران خود را در محاصره آمریکا می­دید و برخی از رهبران آمریکایی نیز اظهاراتی دال بر سیاست تغییر رژیم در ایران مطرح نمودند. این سؤال را این­گونه نیز می­توان طرح نمود که وجود چه عناصری نشانه تهدیدگری یک دولت است؟ والت در ابتدای کتاب «ریشه­های اتحادها» این سؤال را مطرح می­کند که کشورها در مقابل کدام تهدیدات در پی کسب حمایت دولت دیگـر برخـواهند آمد؟ پکن حتی ممکن است روزی آینده خود را در حفظ نظم لیبرال ببیند.

وقتی در کودتای ۱۹۵۸ پادشاهی وابسته به انگلیس در عراق با کودتا از بین رفت، امریکاییها برای حفظ او هیچ تلاشی نکردند. در چارچوب مقابله با تهدیدات بالقوه و بالفعل مذکور، راهبرد اصلی سیاست خارجی ایران، حفظ تمامیت ارضی عراق از طریق تقویت یک دولت دوست و متحد ایران در بغداد بوده است. در سطح عراقی، ایران بعد از سال 2003 با تهدیداتی مواجه بود که ظهور دوباره یک دولت تهدید­ساز و دشمن در بغداد یا وابسته به آمریکا و تجزیه این کشور از جمله آن بودند. این هدف از این­رو اهمیت راهبردی داشت، آمریکا همواره سعی داشت با مشارکت دادن نخبگان سنی و سکولار شیعه که مواضع غیردوستانه­ای در قبال ایران داشتند، از نفوذ ایران در عراق بکاهد. مواضع مقامات آمریکا در سال 1384 اردیبهشت 84 ، سفیر سوئیس در تهران موافقت مشروط ایران برای گفتگو با دولت بوش را مدتی بعد از اشغال عراق به دولت بوش اعلام نمود اما واشنگتن این پیشنهاد را نادیده گرفت.

دیدگاهتان را بنویسید