نظام سیاسی در ایالات متحده آمریکا

چرا آمریکا در حال انزاوای بیش از پیش روسیه و سپس چین است؟ مقالۀ زیر فشردهیی از پایان نامه ماستری نویسنده در دانشگاه افغانستان است که در سال ۱۳۹۸ زیر عنوان «نگرانی چین از افزایش نفوذ امریکا در آسیا و تغییر سیاست خارجی چین در قبال افغانستان از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹» نوشته است. بعضا سیاستمداران کشورهای قربانی بدون در نظر گرفتن قدرت نفوذ انگلیس در کاخ سفید، مستقیم با قدرت سخت آمریکا درگیر میشوند که در پایان کار عاقبت کشورهای ویتنام و ژاپن و آلمان از مثال های بارز در تایید نظریه است. از سوی دیگر، نخستین ایرانی که رسماً تابعیت ایالات متحده آمریکا را پذیرفت میرزا محمد علی حاج سیاح بود که در انقلاب مشروطیت نیز شرکت داشت. به دنبال این که تئوری ریملند از طرف نیکولاس اسپایکمن مطرح شد؛ ایالات متحده در نظر داشت با تسخیر مناطق ریملند، شوروی را در تنگنای بیش تر قرار دهد، بنابراین افغانستان نقشی مضاعف یافت. چین نیز برای به نمایش گذاشتن قدرت خود اقدام به برگزاری رزمایش در نزدیکی تایوان کرده و حتی به مقامات این جزیره تاکید کرده که انجام چنین ماموریتهایی در اینده به یک امر معمول تبدیل خواهد شد. آمریکایی ها در سال ۲۰۱۲ و در زمان اوباما در استراتژی امنیت ملی خود گفتند چرخش به سمت آسیا ولی ما دیدیم که حرکتشان کند بود ولی در سال های اخیر وقتی معلوم شد چین در بسیاری از حوزه ها از آمریکا سبقت گرفته است نوع رفتار آمریکایی ها نیز تغییر کرد. آمریکایی ها تلاش کردند با قدرت و شدت بیشتری چین و روسیه را مهار کنند عمده تمرکز آمریکایی ها بر چین بود و تصور آمریکایی ها این بود که روسیه به دلیل مشکلات عدیده ای که از نظر اقتصادی دارد در حال ضعیف شدن است و قدرت در روسیه فردی شده است و چندان به مساله روسیه اهمیت نمی دادند. در دوران ترامپ مساله روسیه به دعوای داخلی جمهوری خواهان و دموکرات ها تبدیل شد که هنوز هم ادامه دارد ولی در کل نگرش حاکم در واشنگتن نسبت به روسیه این بود که روسیه آن قدرت اصلی نیست که می تواند برای آمریکا تهدیدی ایجاد کند. شما دیدید که ترامپ از پیمان نیروهای هسته ای میان برد خارج شد و حتی اعلام کرد پیمان استارت را تمدید نمی کند ولی اروپا خواهان آن بود که پیمان کنترل تسلیحاتی که در زمان جنگ سرد و بعد از آن رکن اصلی معماری امنیتی اروپا بود تمدید شود. عدم تمدید آنها نشان می داد براساس محاسبات واشنگتن روسیه قدرتی رو به قوت نیست و در حال تضعیف است و بیشتر توجه آمریکایی ها به چین بود. مساله این است و اختلاف اینجا بوجود می آید آیا آمریکا به سمت محاصره روسیه پیش می رفت؟

در نوامبر سال 2005 عربستان در حین مذاکرات خود برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی متعهد شد که تحریم اقتصادی علیه اسرائیل را لغو کند. آمریکا با اعمال فشارها، تهدیدها و تحریم ها سعی داشت که از دستیابی ایران به انرژی هسته ایممانعت به عمل آورد. چگونگی رابطه با ایران در صدر دستور کارهای سیاست خارجی آمریکا در زمان دولت اوباما قرار داشت. اگرچه به نوعی این موضوع اشتباه استراتژیک در سیاست خارجی آمریکا تلقی می شود. واشنگتن مدتهای مدیدی است که در زمینه رفتار با چین مسیری اشتباه را طی میکند. دوم، به تمرکز بر کواد و سرمایهگذاری ظرفیتهای بیشتر در آن ادامه دهد. واقعیت مشخص این است که در بستر جهانیسازی تحریمها یکی از تبعات نظم اقتصاد جهانی به شمار میروند که کشورهای غربی خودشان را دروازهبانهای مشروع و صاحبان آن میدانند. چین و آمریکا از بازیگران مهم در موضوع پرونده ی هسته ای به شمار می روند که نقش آنها در قبال اینپرونده غیرقابل انکار است. وظیفه مدنی: شهروندان وظیفه دارند دولت را درک و حمایت کنند، در انتخابات شرکت کنند، مالیات بپردازند و در خدمت نظامی شرکت کنند. تایوان با حمایت کشورهای غربی بزرگ مدتها است که به دنبال دسترسی به مجمع سازمان بهداشت به عنوان عضو ناظر است.

این همان موضعی است که در دوره اوباما خود به عنوان معاون رئیسجمهور به طور مشخصی پی گرفته بود. مثل سناریوی افغانستان که آمریکا در زمان اشغال افعانستان توسط روس ها با بن لادن بستند و مجاهدین عرب را وارد آن منطقه کردند تا همراه با بن لادن با روس ها بجنگند. اما اگر بایدن میخواهد نقش کشورش را در جهان دوباره تثبیت کند و از یک درگیری جدید جهانی جلوگیری کند، باید با موفقیت بتواند رویکردی همراه با تعامل و بازدارندگی نسبت به چین داشته باشد. من همچنین باید به این مسئله اشاره کنم که بسیاری از همسایگان تایوان در منطقه هم تجربه شیوع کرونا را دارند و تعداد مبتلایان تایوان همچنان در بین پایینترین کشورهای دارای کرونا در دنیاست. یکی از این اهرم ها جزیره تایوان است که به واسطه وعده های غرب در تلاش برای استقلال از چین است. از این رو ممکن است آمریکا برای جلوگیری از دستیابی چین به این لاشه، کار دیگری کند.

بر بنیاد راهبرد ترامپ و دیدگاههای استراتیژیستهای امریکایی، باید گلیم مبارزه با تروریزم در خارور میانه برچیده شود و به کنشهای چین و کنترل آن در شرق آسیا توجه شود (بینا،۱۳۹۸). با این وجود، احتمالاً شاهد سطح مشخصی از تداوم در سیاستهای ترامپ و بایدن در قبال چین خواهیم بود. از این رو بایدن احتمالاً تحریمهایی را که ترامپ علیه مقامات ارشد چین (به خاطر جنایات گسترده علیه اقلیتها و سرکوب جنبش دموکراسیخواهی هنگ کنگ) اعمال کرده بود، حفظ خواهد کرد و حتی ممکن است به آنها اضافه کند. نکته تامل برانگیز در مورد ارسال این واکسن ها مربوط به اظهارات متفاوت و حتی متناقض مقامات آمریکایی در گذر زمان است. در آخرین اقدام یک مقام ارشد دولت آمریکا به رویترز گفت که این کشور روز شنبه 2.5 میلیون دوز واکسن کرونا به تایوان ارسال کرده است. سفر سناتورها و شخصیت های سیاسی سابق آمریکا به تایوان در اواخر فروردین ماه نیز یک اقدام دیگر در راستای تحریک چین بود.

دیدگاهتان را بنویسید