نقشه چین برای خاورمیانه چیست؟

تالیف آقای دکتر کیهان برزگر در سال 2015 از سوی اداره نشر وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران منتشر گردید. بلکه اغلب این کشورها در سطح حکومتی توسط حکومتهای دیکتاتوری و یا سکولار تحت حمایت غرب اداره میشوند. سفرهای این افراد متضمن نیروی دیگری در سطح محلی است. مقارن با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و در سالهای 1978 و 1979 میلادی، پروفسور مولانا در دانشکده خدمات بینالملل دانشگاه آمریکن در واشنگتن، سمیناری با عنوان «ایران و سیاستهای جهانی» در سطح کارشناسی ارشد و دکترا برگزار کرد در این سمینار وی درباره جوانب مختلف انقلاب اسلامی ایران، سقوط رژیم پهلوی سیاستهای جهانی از جمله سیاست خارجی آمریکا سخنرانی نمود. با تشدید و بحرانی شدن روابط بین ایران و آمریکا و شکست سیاستهای واشنگتن، تعداد قابل توجهی از دستاندرکاران و کارشناسان آمریکایی مانند هنری پرشت متصدی امور ایران در وزارت امور خارجه در زمان انقلاب و پروفسور ریچارد کاتم از ایرانشناسان آمریکایی که مدتی نیز در دهه 1950 در سفارت آمریکا در تهران خدمت میکرد، در این سمینار شرکت کردند. ژوزف سیسکو قائم مقام وزارت امور خارجه آمریکا که در زمان ریاست جمهوری نیکسون که به ریاست دانشگاه آمریکن منصوب شده بود با ایشان (پروفسور مولانا) مشاجرات داغی داشت. در حالیکه وی طی مقالات خود در نیویورک تایمز از رژیم پهلوی دفاع کرده و به پشتیبانی از سیاست خارجی آمریکا برخاسته بود، پروفسور مولانا در میامی هرالد، سقوط رژیم شاه و پیروزی انقلاب اسلامی را پیشبینی کرده واز خطاها و تخلفهای واشنگتن صحبت میکرد. از جمله نشستهای عمومی که درآن زمان در دانشگاه آمریکن تشکیل شد مناظره او و وارن کریستوفر از وزارت خارجه درباره سیاستها و ایدههای آمریکا درباره ایران بود. کریستوفر رییس هیأت مذاکره درباره گروگانهای آمریکایی در ایران بود که سالهای بعد، در زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون، به سمت وزیر خارجه آمریکا منصوب گردید. آمریکاییها در دوره اول انقلاب از احتمال دخالت قوای شوروی و اشغال شمال ایران و حتی تهران بیمناک بودند. اگر چه بر خلاف اشغال افغانستان بدست ارتش سرخ آثار تضعیف نظام شوروی بسیار محسوس بود. حتی پس از پیروزی انقلاب اسلامی افسران و استراتژیستهای نظامی آمریکا نقشه تخلیه مردم تهران را میکشیدند زیرا عقیده داشتند که هرگونه دخالت شوروی با ورود ارتش آمریکا به ایران همراه بوده و با برخورد شدید واشنگتن روبرو خواهد شد. یکی از سوالهای افسران این بود که چه کسانی در ایران اقتدار صدور فرمان تخلیه شهرها را دارند؟

کتاب فوق الذکر به بررسی ریشه ها و اهداف سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در خاورمیانه بین حوادث یازده سپتامبر 2001 تا تحولات جهان عرب در ژانویه 2011 می پردازد. فرانکلین روزولت درصدد بود تا گسترش حوزه­ نفوذ ایالات متحده را با مشخص­ههایی از جمله همکاری و مصالحه با اتحاد شوروی تامین نماید. دولتهای مختلف آمریکا بهطور معمول در مواجهه با ایران از گزینههای متعدد موجود در جعبه ابزار سیاست خارجی ایالات متحده از جمله تحریمهای اقتصادی، انزوای سیاسی و تهدید نظامی استفاده کردهاند. فاتح اشاره میکند که شرکتهای امریکایی برای دستیابی به منابع نفتی ایران تلاش زیادی کردند، اما تا زمانی که مصدق بر سر کار بود ناکام ماندند. ] ضرب الاجل تعیینشده برای این مذاکرات، روز سیام ژوئن تعیین شده بود که سه بار به ترتیب تا سوم، دهم و سیزدهم ژوئیه تمدید گردید. مادورو روز ۲۱ فوریه پیش از حمله نظامی روسیه به اوکراین گفت: «ونزوئلا حمایت کامل خود از پوتین و روسیه را اعلام میکند.

در این مقاله علت این کنش سلبی ایران را از دو جهت بررسی کردیم. جدای از این، آمریکا کاملاً به موقعیت ژئواستراتژیک و ژئوپلتیک ایران واقف است. ]. درصد جمعیت مسلمانان در برخی از این کشورها همچون اتیوپی (33.9 درصد) و ساحل عاج (38.6 درصد) کمتر از نصف جمعیت اصلی است. ]. البته این موضوع را نمیتوان صرفاً به فاکتور دین در میان جمعیت مذکور ربط داد. موفق شدند نیروی طرفدار خود را به کرسی قدرت بنشانند. اما اینکه چرا نتوانسته است در این کار خود موفق شود مسئله دیگری است که نیاز به بحث دیگری دارد. ]. سهشنبه فنی نشستی دوساعته است که سهشنبه اول هر ماه برگزار میشود و مدیران و مهندسان ارشد بر سر پروژههای ملی بحث میکنند. حوادث تروریستی 11 سپتامبر در آمریکا و متعاقب آن حضور گسترده نیروهای نظامی آمریکا در منطقه در قالب دو جنگ افغانستان و عراق تهدیدهای مستقیم سیاسی – امنیتی برای ایران به همراه داشت و متعاقب آن جهت گیری سیاست خارجی ایران در منطقه را تحت تاثیر جدی قرار داد. در این دوران هدف اصلی سیاست خارجی ایران مبتنی بر افزایش امنیت نسبی از طریق مهار تهدید آمریکا بود و این تحولات ضرورت افزایش نقش منطقه ای ایران برای پیشگیری از این تهدید را در سیاست خارجی مطرح کرد. همزمان با این تحول ، بحث جایگاه منطقه گرایی در سیاست خارجی ایران در محافل روشنفکری، دانشگاهی و سیاستگذاری کشورمان مطرح شده است. پرسش اصلی همواره این بوده که دامنه و مرزهای حضور ایران در مسائل منطقه خاورمیانه کجاست و این مسئله چه چالش ها و فرصت هایی به وجود میآورد؟

ترامپ اگرچه توانست در حوزه آمریکای شمالی(نفتا) با توافقی جدید با کانادا و مکزیک تاحدودی سیاست خارجی خود را بر این کشورها تحیمل کند اما سیاست فشار بر اروپا، چین و ایران عملا با شکست روبه رو شد. مردمانی را از فرهنگها، مذاهب و پیشینههای مختلف در آغوش میگیرد تا بتوانند از این همه فرصت برای موفقیت بهرهمند شوند. اینکه آمریکا تا چه میزان توانسته یا میتواند بحرانهای منطقهای را مدیریت کند. • حضور نیروهای مهاجم ترکیه و آمریکا در سوریه در بحبوحه عدم توجه وحشتناک بینالمللی به نیاز سوریه به بازسازی ادامه دارد. چالشهای بزرگ جهانی (تغییرات اقلیمی، عدم امنیت سلامت جهانی، گسترش سلاحهای کشتارجمعی و انقلاب در فنآوری)، اولویت دوم این سیاست خارجی نوآورانه محسوب میشود. تغییر دیدگاههای موجود نسبت به موضوع تفاوت جنسیتی از تمرکز بر خلقت بیولوژیکی و طبیعی به حوزههای مناقشه-برانگیز و برساخته گفتمانهای قدرت، موضوعی است که ابعاد جهانی آن امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در دهههای پس از جنگ جهانی دوم، جنگ سرد معیار اصلی ارزیابی امریکا از تهدید منافع این کشور در نقاط مختلف جهان بود.

بعضی از دیدگاه ها معتقدند که حضور بیش از اندازه ایران در مسائل منطقه به خصوص خاورمیانه عربی چالش ها و تنش هایی غیر ضروری را برای منافع و امنیت ملی کشوربه همراه دارد. ] برای جلوگیری از جنگ ایران و آمریکا در منطقهشان، خواستار دیپلماسی شدهاند. این کتاب در سه فصل کلی اهداف و اصول سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در منطقه، سیاست عملی کشورمان نسبت به این کشورها و نهایتاً تقابل و تعامل ایران و آمریکا را بررسی می کند. سرپرست وزارت دفاع آمریکا که پس از استعفای «جیمز ماتیس» وزیر دفاع پیشین دولت ترامپ، جایگزین او شد. 4.2. این برنامهها برای ایجاد «رشد و دوام شبکه» و «گرد هم آوردن تمامی اعضا» از امکانات موجود هم در فضای فیزیکی و مجازی استفاده می­کنند. اعضای تِکویمن تاکنون به بهانه رویدادهای مختلفی در یمن، مراکش، رواندا، آفریقای جنوبی و غیره گرد هم آمدهاند. در سال ۲۰۱۳، گروهی از زنان منطقه، مربیهای حرفهای و فرهنگی تِکویمن، کارکنان وزارت خارجه آمریکا و کارکنان تِکویمن، برای مرور و مبادله آراء مجدداً گرد هم آمدند. یکی از مفاد این قرارداد این بود که نمایندگان تجاری دو دولت هر 6 ماه یکبار کنند، ولی از زمان روی کار آمدن بایدن چنین اتفاقی رخ نداده است.

دیدگاهتان را بنویسید